Uit “De geschiedenis van Leveroy”   1332 De kerkelijke ban

0 Comment

Uit “De geschiedenis van Leveroy”   1332 De kerkelijke ban

In 1332 waren Elisabet van Leverlo en haar zonen Johannes en Nicolaas en Theodorus en Reynoldus pacht verschuldigd aan de abdis van Thorn. De abdis maande hen aan deze pacht te betalen want anders zouden ze in de kerkelijke ban vallen. Ze weigerden echter, en vielen in de kerkelijke ban. In alle kerken die onder de abdij van Thorn vielen moest deze ban worden afgekondigd, vóór de Mis, ná het evangelie en nog eens ná de communie, terwijl de klok daarbij geluid moest worden. Ze weigerden nog eens en de ban werd nóg eens verscherpt: niet alleen werden ze buiten de kerk gehouden maar ook buiten de gemeenschap. Men mocht niet meer laten malen op hun watermolen, niets van hen kopen of pachten, geen vee in hun weiden laten scharen, geen kleren of schoeisel voor hun maken, geen water of vuur geven en hen zelfs niet groeten.

Aldus: Johan Slabbers