Smolenaars, Maria

0 Comment

Wolters smolenaars maria 1992 vk

Dankbare herinnering aan onze dierbare
Maria Hubertina Smolenaars
gedurende 58 jaar echtgenote en ruim 6 jaar weduwe van
Joannes Jacobus Wolters

Zij werd geboren te Leveroy, gemeente Nederweert, op 12 november 1905 en overleed in de vrede van Christus op 25 april 1992 te Stramproy.
Na een week van onzekerheid is er toch nog onverwacht een einde gekomen aan het leven van een zeer bijzondere vrouw, “Marie van de Pinxt” uit Halen Samen met haar dierbare echt-genoot heeft zij een groot gezin gesticht en dat in een periode van crisis, oorlog en onderdruk-king. Altijd heeft zij hard gewerkt en nauwlet-tend toegezien op het wel en wee van haar gro-te familie en werd dan ook door deze op han-den gedragen. Zij was zeer gastvrij voor men-sen die in nood verkeerden, maar ook voor hen die samen met haar een familiefeestje hielden.
Haar trots, maar ook haar niet aflatende zorg, was haar grote schare van kinderen, behuwd-kinderen, klein- en achterkleinkinderen, die zij allen met naam, voornamen en geboortedatum feilloos kon opnoemen. Toen haar dierbare echtgenoot haar ruim zes jaar geleden ontviel, heeft zij de eenzaamheid in een groot Godsvertrouwen opgelost, liefde-vol opgevangen door een hechte behulpzame familieband. De Seniorenvereniging van Maler was een welkome afleiding voor haar. In haar lange mooie leven zei ze wat ze meende en meende ook wat ze zei. Zij bezat de gave en de takt om eerst goed na te denken vóórdat zij haar mening prijsgaf. Toen zij bijna twee jaar geleden dacht dat het beter was om naar een bejaardentehuis te gaan wonen, werd deze ingrijpende beslis-sing door haar naaste familie naar waarde in-geschat en gerespecteerd. Zij was in Huize “Rust in Roy” al gauw goed ingeburgerd en had daar een vaste vrienden- en kennissenkring. “Ich goan mer weer hcives”, zei ze vaker als zij op familiebezoek was, ook al was het nog niet avond… In haar opgang naar een beter leven werd zij zorgvol begeleid door verplegend personeel en naaste familie.

“Ich goan nao Pap en nao Christ” zei ze, nadat zij door pastoor Mutsacrts van Stramproy op zeer tactische en gevoelvolle wijze de Heilige Ziekenzalving kreeg toegediend. Bekend was ook haar grote devotie tot de II. Maagd Maria en de H. Gerardus en ook de Kapel onder de Linden was vaak een oase van rust voor haar. Moge een Eeuwig Geluk, samen met hen die haar vóórgingen, haar verdiende loon zijn.

De Familie Wolters – Smolenaars dankt allen, Priesters, Doktoren, Direktie en Verplegend Personeel van “Rust in Roy”, die de levens-avond van onze lieve Moeder en Oma hebben veraangenaamd en ondersteund.
Moge zij rusten in vrede op het kerkhof van Haler-Uffelse, waar zij op 29 april 1992 werd begraven.

Tags: ,