Wijers, Pierre

0 Comment


Ter dankbare herinnering aan

Pierre Wijers

echtgenoot van
Mia Baetsen

Hij is geboren te Nederweert op 22 oktober 1919. Na een lange ziekte, voorzien van het H. Sacrament der Zieken, overleed hij in het St. Jans Gasthuis te Weert op 2 februari 1992, het feest van Maria-Lichtmis. Na een plechtige Eucharistieviering hebben wij hem te rusten gelegd op het parochiekerkhof te Leveroy op donderdag 6 februari 1992.

Wie had dit gedacht? Deze sterke, rustige werker is niet meer. Wij zullen hem allemaal missen. Want hij was bekend bij iedereen, temeer omdat hij meer dan 20 jaar ons parochiekerkhof verzorgde en de graven maakte voor de overledenen. Altijd met grote eerbied en nauwkeurigheid, correct en zonder zelf op de voorgrond te komen. Het kerkhof en onze lieve doden waren hem echt toevertrouwd. Nu vertrouwen wij hem toe aan Moeder Aarde. Met pijn in ons hart. Vooral zijn echtgenote en Edwin zullen deze pijn voelen. Want zij vormden met pap een klein, maar mooi gezin. Pap was graag thuis. Hij hield niet van feesten en uitgaan.
Hij was tevreden met de warmte en de geborgenheid die hij thuis kreeg. Hij stelde geen eisen. Was altijd bezig in zijn tuin en voorheen met de uiterste zorg in zijn bedrijf. Altijd waakzaam, altijd attent. Hij leefde als een heel goed mens, deed nooit iemand tekort en wie een beroep op hem deed, kon op hem rekenen. Hij had belangstelling voor het wel en wee van Leveroy en van zijn familie. Er is nu een grote leegte gekomen in zijn woning aan de Leveroyseweg. Een leegte, die niet in te vullen is. Toch zullen Mia en Edwin, waarvan hij zielsveel hield, samen verder moeten. Zij hebben immers hele mooie herinneringen, die zij in hun hart kunnen meedragen, telkens als er momenten van verdriet komen. En wij mogen ook nooit vergeten, dat Pierre een diepgelovig man was. Altijd present in onze parochiekerk, elk weekend. Het hoorde hij zijn leven en zonder de zondagsmis had hij geen zondag. Wat hij van zijn ouders had meegekregen, zat diep geworteld in zijn hart en hij heeft het beleefd tot het einde toe.
Moge de Heer van het leven hem nu ook aanvaarden als de trouwe dienaar. Moge hij op ons parochiekerkhof, waar hij zovele uren heeft gewerkt en gezorgd, rusten in vrede.

Tags: ,