Op Heij – Theunissen, Anna

0 Comment


Ter dankbare nagedachtenis aan

ANNA THEUNISSEN

weduwe van
PETER HENDRICUS OP HEIJ.

Zij is geboren te Leveroy op 3 maart 1890. Op 29 oktober 1975 stierf zij in het Bejaardenhuis ,,Beek en Bos’’ te Heythuysen. Na een plechtige eucharistieviering hebben we haar ter ruste gelegd bij het graf van haar man Harry Op Heij op het parochiekerkhof van St. Barbara te Leveroy, op 3 november 1975, Allerzielendag.
Er zijn mensen die met een zekere schroom door het leven gaan en er zijn ook mensen, die volop leven zonder terughoudendheid. Anna Theunissen hoorde bij deze laatste groep. Tot op haar oude dag vertelde ze aan ieder : Ik heb gelééfd. En dat heeft ze ook. Ze stond royaal in het leven. Met iedereen kon ze praten en voor iedereen wist ze het juiste woord te vinden. Ze stond open voor elke mens die ze tegenkwam en nooit had een mens bij haar van tevoren afgedaan. Iedereen mocht binnen, iedereen kreeg de kans met haar te spreken. Maar men moest dan ook accepteren dat haar slagvaardigheid in het gesprek wel eens hard kon aankomen. ,,Ik ben rechtuit’’ zei ze dan. Men wist wat men aan haar had.

Het verlies van haar man Harry Op Hey in 1947, was voor haar een groot verlies. Maar zij wist zich daar bovenop te werken door een groot en diep geloof in de verrijzenis, een geloof waarbij het voor haar onwrikbaar vaststond dat zij eens met hem zou herenigd worden. Dit geloof sierde haar het ganse leven. Met dit geloof kon zij bidden, tot de laatste dag van haar dood, met dit geloof was zij present bij de H. Mis tot kort voor haar sterven in ,,Beek en Bos”. Met dit geloof ook heeft zij jarenlang met de grootste toewijding het kapelletje aan de Liesjeshoek versierd en heeft zij het oude Mariabeeld bewaakt als een zorgzame vrouw. Haar grootste triomf vierde zij dan ook toen in 1975 in de maand augustus haar beeld in processie gedragen werd naar de St. Barbarakerk te Leveroy, begeleid met muziek en honderden mensen.

Zij mocht erbij zijn en naderhand getuigde zij: dit was de mooiste dag van mijn leven ! En als teken van haar grote dankbaarheid dat Maria nu een ereplaats had in de kerk schonk zij haar zilveren rozenkrans. Deze rozenkrans doet ons nu en morgen denken aan Anna Theunissen, aan haar geloof, haar moed, haar liefde voor kerk en wereld, haar zorg voor hem die zij heeft opgevoed en met wie zij heeft samengeleefd en gewoond. Geve God haar nu dat ene waarom zij uren in de stilte van haar kamer te Heythuysen gebeden heeft. Geven God haar zijn eeuwige Licht, opdat zij voor altijd gelukkig mag wonen in de heerlijkheid die ons voorzegd is door Jezus Christus. O.L. Vrouw van Leveroy, bidt voor Uw trouwe dienares, wees haar en onze voorspraak.

Voor de vele blijken van medeleven bij de dood en begrafenis van onze dierbare overledene, zeggen wij U hartelijk dank.

FAMILIE MESTROM-KESSELS

 

Tags: