Hermans, Theodorus

0 Comment

Ter nagedachtenis aan

THEODORUS MATHIAS HUBERTUS HERMANS

weduwnaar van

Lambertina Mertens

Ere-kerkmeester van de parochie St. Barbara te Leveroy

Geboren 14 november 1876 te Leveroy, overleden op 24 april 1973 in het St. Laurentius-ziekenhuis te Roermond en begraven op 28 april d.o.v. op het r.k. kerkhof te Leveroy.
Theodorus Hermans was een man om van te houden. Waarom? Omdat hij zo ongekunsteld en eenvoudig in het leven stond; omdat hij zo’n goede vader is geweest; omdat hij zich met grote zorg en ijver inzette voor de geloofsgemeenschap van Leveroy; omdat zijn persoonlijk geloofsleven gerijpt was tot een zuivere overgave aan onze Vader die in de hemel woont.

Leven was voor hem „genade” en daarom was hij dankbaar dat hij meer dan 96 jaren van het leven mocht genieten.
Dat wil niet zeggen dat zijn leven één groot feest is geweest. Ook hij heeft verdriet gehad en tegenslag, waaronder hij als een groot mens innerlijk meer geleden heeft dan hij uiterlijk liet blijken. De laatste jaren werd zijn gezichtsvermogen steeds slechter, maar hij klaagde er nooit over terwijl deze handicap hem toch weerhield zijn interesse en belangstelling te blijven tonen voor vele dingen die hem na aan het hart lagen. Eén van die dingen was de Kerk van Leveroy. Meer dan 40 jaar was hij kerkmeester, een taak die hij altijd vervuld heeft met een groot gevoel voor verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid. Geen werk was hem teveel als de Kerk ermee gediend werd. Samen met Pastoor de Fauwe bouwde hij een mooi Godshuis dat in de oorlog werd verwoest. Na de oorlog zette hij zich in om samen met pastoor Schippers en het toenmalige kerkbestuur de verwoeste kerk te herbouwen. Hij heeft letterlijk „kilometers” voor de kerk gelopen. En daar ging hij trots op en vertelde erover tot aan de laatste dagen van zijn leven. En het past ons op dit gedachtenisprentje onze dankbaarheid uit te spreken omdat wij nu kunnen voortbouwen op wat mede door
zijn toedoen in het verleden is tot stand gekomen.

! Theodorus Hermans is nu gestorven, j Met dankbaarheid In het hart heeft hij afscheid genomen. Dankbaar voor zijn kinderen, die hem met grote zorg omringden tot het laatste ogenblik. Dank-| baar voor zuster Helena, zijn dochter, die hem de laatste jaren met toewijding en takt verzorgde. Dankbaar voor allen j die ook maar het minste voor hem de-| den. En wij allen, wij weten dat we iets ; heel kostbaars verloren hebben: een diep gelovige mens. Dit verlies wordt echter overweldigd door de bijna onge-I lofelijke, maar zékere belofte van de ; Heer zelf: Wie gelooft, zal léven, ook j al is hij gestorven!
Voor uw medeleven bij de dood en begrafenis van onze dierbare overledene, Theodorus Hermans, zeggen wij U onze oprechte dank.

Fam. Hermans Fam. Mertens

Tags: , ,