Oud pastoor Leveroy Godefridus Quinten wordt pastoor in Bracht.


Tjeu Beelen heeft nog informatie gekregen over onze “oude pastoor”

hij ontving de volgende info:

Helaas zijn de bronnen voor “uw” pastoor, die ook Brachter-predikant was, schaars. Mijn co-auteur prof. Margret Wensky schrijft in de plaatselijke geschiedenis Bracht, hoofdstuk III op p.109 (Ina Germes-Dohmen (red.): Bracht. Geschiedenis van een Nederrijngemeenschap van de vroege dagen tot heden. Brüggen 2015, ISBN 978-3-944146 -81-2) het volgende over hem:

“Ongeveer tien jaar, van voor 18 juni 1626 [i] tot zijn dood op 17 augustus 1636, was Godefridus Quinten pastoor in Bracht. Zoals zijn opvolger meldt, hernieuwde hij de fundering van het Johannes-Baptisten-Altaar, dat Paulus Schlepelen in 1466 in zijn testament had gemaakt, omdat het niet meer in gebruik was. [Ii] Door deze stichting kregen de voorlopige leden van de Maria- en Johannesbroederschap (Maria Virginis et St. Johannis) het recht om de priester voor dit altaar te kiezen. Blijkbaar was dat recht niet uitgeoefend. Quinten, die in Bracht is overgeleverd met een -n-, was predikant in de katholieke parochie. Hij stierf in Bracht op 17 augustus 1638. Helaas is er geen wijdingsdatum. Portretten van de pastoors zijn in Bracht bewaard gebleven als olieverfschilderijen. Waarschijnlijk zijn ze sinds Quintens voorganger Vinck (1616-1624) eigentijds, zodat we ook mogen aannemen dat Quintens schilderij naar de natuur was (wat ook te zien is aan het slecht opgesmukte hoge voorhoofd). Ik heb de portretten opnieuw laten fotograferen voor het boek en stuur je een kopie in de bijlage (als je het groter nodig hebt, moet ik het in een wolk plaatsen …). Het origineel hangt nog in de oude pastorie die nog steeds in gebruik is als parochiekantoor. U kunt nog steeds een deel van de lokale geschiedenis van Bracht online krijgen (https://www.schweitzer-online.de/buch/Germes-

Dohmen/Bracht/9783944146812/A34721528/).

Dat was alles wat ik kan bieden. Maar misschien helpt dat je.

Met vriendelijke groeten en goed onderzoek
Ina Germes-Dohmen

 

Tags: