Een wonderbaarlijke genezing tijdens bedevaart San Giovanni


Bron: De limburger

Een wonderbaarlijke genezing tijdens bedevaart San Giovanni

Hub en Lies Brueren uit Leveroy organiseerden bijna vijftien jaar bedevaarten naar onder meer Italië, Polen en Bosnië Herzegovina. Nu staat er een dikke punt achter hun Stichting San Giovanni.

Een kleine advertentie in De Limburger van vorige week: Stichting San Giovanni in liquidatie. Maar achter die korte boodschap schuilen een heleboel warme, menselijke verhalen zo blijkt tijdens een bezoek aan Hub en Lies Brueren uit Leveroy. Het echtpaar zette vanaf 2002 vele busreizen op naar bedevaartsoorden in heel Europa, waaraan honderden mensen deelnamen. Wonderbaarlijke verhalen, letterlijk en figuurlijk, kruisten hun pelgrimspad.

Het echtpaar rolde toevallig in de ‘bedevaartbusiness’. Ze waren al enkele malen mee geweest met reizen georganiseerd door Piet en Fien Houben uit Landgraaf. „Toen Piet ernstig ziek werd, werden we gevraagd of wij de vijf bedevaarten van dat jaar op ons zouden willen nemen”, zegt Lies Brueren. „Na wat aandringen hebben Hub en ik dat gedaan. Hub nam het organisatorische op zich en ik het geestelijk deel. We werden écht in het diepe gegooid. Toen we van de eerste bedevaart terugkwamen, zeiden we tegen de Houbens: Piet hoeft zich geen zorgen te maken, want we hebben veel gebeden voor zijn gezondheid. En ja, hij leeft nu nog!”

Pater Pio

Na een paar jaar was Piet Houben zo ver opgeknapt dat ze zelf de bedevaarten weer op zich konden nemen. Hub en Lies Brueren bleven echter niet stilzitten. Op verzoek van de busonderneming organiseerden ze onder de noemer San Giovanni (Sint Jan) bedevaarten naar vooral Italië en Polen. „Die hebben we compleet zelf opgezet”, zegt Hub Brueren. „Echt pionierswerk. Je moet contacten hebben om binnen te komen, dat lukte na een paar jaar. De bedevaart in Italië is een tiendaagse rondreis langs onder andere Padua, Cascia, Lanciano en Loreto om pater Pio te eren. In Polen ging de reis langs onder meer Kalwary, Wadowice, Krakau en Olawa.”

Samenhorigheid

Lies Brueren: „Tijdens zo’n bedevaart zie je de deelnemers naar elkaar toegroeien. Er ontstaat samenhorigheid. Sommige deelnemers kampen met een probleem, zijn op zoek of hopen op een wonder en genezing. En wonderen waren er. Tijdens een bedevaart ging een vrouw met een gezwachtelde onderarm mee. Een paar dagen later zag ik ze bidden bij de tombe van pater Leopoldo in Padua. ’s Avonds komt ze naar me toe. Ik heb vanaf mijn zesde levensjaar een aandoening aan mijn arm, zei ze, maar nu is ie weg. Ik ben genezen. Dat is toch een wonder of niet?”

Familie

Hoewel ze alweer enkele jaren geleden stopten met het organiseren van bedevaarten, hebben Lies en Hub Brueren nog steeds vele contact met deelnemers. „Er is veel dankbaarheid onder hen”, benadrukt Lies Brueren. „Sommigen zijn wel tien keer mee geweest. Het voelt onderling écht als familie.”

Tags: