Gloriejaren herleven in ‘Leivere’

uit de Limburger 23 september 2017

Door: TIM COX

Gloriejaren herleven in ‘Leivere’

Met vier promoties binnen zes jaar is het vrouwenelftal van Leveroy komend seizoen het hoogst geklasseerde team van Midden-Limburg. Vader Wim (54) en dochter Sildra (21) Zwambag zijn twee van de vele hoofdpersonen van de groep. Danny en Daley Blind (Nederlands elftal), Nebojša en Nemanja Gudelj (NAC), Cesare en Paolo Maldini (Italië en AC Milan). Een rijtje waar de namen van
Wim en Sildra Zwambag zomaar aan toegevoegd kunnen worden; vaders die als trainer hun eigen kind in het elftal hadden spelen.

Al zes jaar is het duo Zwambag niet meer weg te denken bij het vrouwenelftal van Leveroy. Vader Wim als trainer, dochter Sildra als ‘mid-mid’. „Ik vind het fantastisch”, vertelt Zwambag senior. „Je moet er wel voor zorgen dat je haar niet benadeelt én bevoordeelt. Dat laatste wordt vaak gedacht, maar dat is hier absoluut niet zo.” Zijn dochter lacht en rolt het gesprek in: „Ik moet nu
wel zeggen dat ik er ook plezier in heb. Anders sta ik er zondag naast. Maar zonder gein, ik vind het heel prettig dat mijn vader ook mijn trainer is. Ik ben tijdens een training of wedstrijd veel feller tegen hem dan tegen een andere coach. Positief wel.” De discussies over het voetbal gaan aan de keukentafel in huize Zwambag gewoon door. „Dan vind ik ergens iets van en dan gaat hij er altijd tegenin. Vaak heeft hij nog gelijk ook en daar baal ik wel van”, geeft Sildra toe. Zodra ze haar voetbalschoenen aantrekt, zet ze een knop om. „Vanaf het moment dat we op de club komen is het Wim. Als we weer thuis zijn, is het gewoon pap.”

Promotie
Afgelopen mei promoveerden de vrouwen van Leivere naar de tweede klasse door in de finale van de nacompetitie het Roermondse SVC 2000 over twee wedstrijden te verslaan (4-2 en 3-0). Door die winst wist de ploeg van trainer Wim Zwambag – inmiddels aan zijn zevende seizoen begonnen – voor de vierde keer in zes jaar te promoveren. Daarmee is al Wim en Sildra Zwambag, vader en
dochter, maar ook coach en speelster van Leveroy. (jeroen kuit) snel de link naar de allereerste jaren van Leveroy gelegd. Onder leiding van trainer Sjaak Vestjens werden de vrouwen meteen in hun eerste seizoen (1976) kampioen. Leveroy had destijds zelfs een speelster in de gelederen die voor het Nederlands elftal uitkwam. Ria Vestjens maakte in twee seizoenen liefst
tachtig doelpunten en maakte een Europees kampioenschap mee. Leveroy werd later nog diverse keren kampioen en mocht zich Limburgs bekerwinnaar én reservekampioen van Nederland noemen.

Plezier
Wim Zwambag kijkt met plezier terug op die goede, oude tijd. „Mijn vrouw, de moeder van Sildra, voetbalde destijds in het tweede elftal. Je had speelsters als Els Dings en Ria Vestjens. Toen ik mijn rijbewijs had, volgde ik de dames altijd. Ik ging bijvoorbeeld heel ver Duitsland in om naar de wedstrijden te gaan kijken van het Nederlands elftal. Dat waren leuke jaren voor het vrouwenvoetbal in Leveroy.”

Heroprichting
Maar in 2000 lag het vrouwenvoetbal bij Sport Vereniging Leveroy stop. De aanwas van speelsters stokte, er kon geen elftal worden gevormd. Pas in 2008 werd het team heropgericht. Drie jaar later, Leveroy was op dat moment zesdeklasser, kwam Zwambag voor de groep te staan. „Ik heb toen gezegd dat we makkelijk naar de tweede klasse konden.” Die gewaagde woorden werden waarheid. In 2012 volgde het eerste kampioenschap, een jaar later weer een titel en promotie naar de vierde klasse. Inmiddels had ook dochter Sildra de gelederen van de ploeg versterkt. Als
15-jarige had zij de sprong van de B-jeugd naar de hoofdmacht gemaakt. „Voor mij werd bij de jongens voetballen iets te siek Zij waren allemaal twee jaar ouder.” De seizoenen daarna leverden nog meer successen op, waardoor de vrouwen vanaf zondag dus uitkomen in de tweede klasse, als hoogst spelende club uit Midden-Limburg. „Dat maakt je trots”, glundert trainer Zwambag. „Je hoopt dat er daardoor meer vrouwen in Leveroy willen komen voetballen.” Sildra: „Ik ben heel benieuwd hoe we het in de tweede klasse gaan doen. Ik ben een strever, dus ik wil altijd het hoogste eruit halen. We hebben een groep met een hoop vriendinnen uit het dorp en dat is hartstikke leuk. De derde helft is natuurlijk ook belangrijk.” En, zoals Wim Zwambag veelvuldig zegt: „Als er plezier is, dan komen de resultaten vanzelf