Truus en |annie helpen “Oma Meijel”


De breiende vriendinnen van Riek Hanssen met v.l.n.r. Truus, Ria en Annie bij het ziekenhuisbed van An Vissers
Uit eerbied sokken leren breien
DOOR PIETERNEL KELLENAERS
Bron: De limburger
Foto: Laurens Eggen

Oma’s die sokken breien voor een goed doel.
Vriendinnen van Riek Hanssen die in 2013 met man en kleindochter is verongelukt, werken mee ‘oma Meijel’ levend te houden.
 
Vóór het plotse overlijden van Riek Hanssen uit Meijel hadden haar vriendinnen nog nooit een babysokje gemaakt. Breien en haken deden ze wel, de dames uit Meijel die elkaar van de dansavonden uit hun jeugd al kennen.
Het begon met pannenlappen en daarna zijn honderden truien gemaakt.
Meestal werd er tijdens de gezamenlijke breisessies zoveel gekletst dat de dames, tot 2002 nog met zes in totaal, hun breiwerkje de volgende dag weer een heel stuk uit moesten halen omdat ze steken hadden laten vallen.
Inmiddels hebben de vriendinnen al zeker tachtig sokjes gemaakt voor het project ‘Oma Meijel breit’ van Moniek Hanssen, die in mei 2013 zowel dochter Ize (2) als haar ouders verloor die op de fiets in Meijel werden doodgereden. Van de opbrengst van de babysokjes, die door meer breiclubjes worden gemaakt, gaat een deel naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht.
Hartsvriendin An Vissers (68) ligt vanwege een bacteriële infectie nog zes weken in het ziekenhuis in Tilburg en daarom spreken de vriendinnen daar nu af. Vissers: „In augustus vroeg Moniek me te helpen bij het leeghalen van haar ouderlijk huis en toen gaf ze me de handwerktas van haar moeder.
Daarin zaten nog babysokjes die ze altijd aan ons uitdeelde voor kraamvisites.
Ik heb zo’n sok uitgehaald om het patroon te herleiden. Ik ging voor neefjes en nichtjes breien, inmiddels doe ik twee uur over een paar.”
Toen Moniek Hanssen afgelopen voorjaar op het idee kwam haar moeders slofjes te gebruiken voor een goed doel, kwam dat handig uit.
Vissers: „Moniek had al op internet gezocht naar een patroon, maar die van haar moeder waren daar niet bij. Haar moeder was echt heel goed in handwerken, ze gaf er ook les in op school. Toen was het ook voor Moniek juffrouw Riek in plaats van mam.”
Breien als rouwverwerking, zeker voor Vissers die al twee keer haar man verloor en in 2002 haar zus, die ook deel uitmaakte van het breiclubje. „Dat delen van verdriet maakt ons vriendinnenclubje ook zo hecht, en Riek was altijd mijn steun en toeverlaat. Ik kende haar al sinds mijn zevende. Ze was mijn nichtje, maar ik zat ook bij haar in de klas. En hoewel ik naar Venlo verhuisd ben, zijn we elkaar altijd blijven zien.” Dat geldt ook voor Annie (63) en Truus (66), die nu in Leveroy wonen, en Ria Verstappen (63) uit Meijel. Verstappen: „Bij wie we ook thuis komen, overal hebben we onze eigen vaste plekken rond de tafel.
Daarom was het ook zo leeg toen Riek overleed.” Het duurde volgens de dames bijna twee jaar voor ze uit de verdoving van het plotse overlijden van Riek ontwaakten. Vissers: „Nu staat mijn handwerktas op de lege stoel.”
De noodlottige pinksterzondag in mei 2013 staat de dames alle vier nog helder voor de geest.
Verstappen hoorde van het ongeluk in de auto op de radio en kreeg de slechte tijding van haar man toen ze thuiskwam. Ze kwamen bij haar thuis bijeen. Vissers: „Ik had Riek en Sjraar op vrijdag nog gezien. Op zondag was ik golfen en zag ik pas laat dat ik heel veel oproepen had gemist.
Maar ook daarna drong het dagen lang niet tot me door.” Met ‘Oma Meijel breit’ geven ze na haar dood de babysokjes door.
Bij dit artikel is in de originele versie 1 foto gepubliceerd
met het volgende bijschrift:
. FOTO LAURENS EGGEN
Tags: