LIMBURG FESTIVAL


bekijk artikel: De helaasheid der dingen

LIMBURG FESTIVAL
door Ruud Maas

Het Limburg Festival vindt dit jaar vanaf morgen tot en met zondag plaats.
voor de vijfde keer worden er optredens in schuren gegeven. Vanaf de eerste keer in Grathem en dit jaar voor het eerst ook in Nederweert.
Martijn Crins treedt naast in ‘De helaasheid der dingen’ ook op met zijn eigen muziektheatercollectief De West.
Eerder trad Crins al op bij het Limburg Festival met de voorstelling ‘Mors’ van Marie Therese Verbruggen.

De helaasheid der dingen
Martijn Crins uit Leveroy speelt de hoofdrol in ‘De helaasheid der dingen’. Een voorstelling over tomeloze drankzucht die deze week, in het kader van het Limburg Festival, te zien is in Nederweert.

Elf kuub klei ligt er in De Gruyterfabriek in Den Bosch. In een oude fabriekshal banen de acteurs van theatergezelschap Afslag Eindhoven zich een weg door de modderige ondergrond. Martijn Crins valt en valt opnieuw, vol met zijn gezicht in de klei. Het is een van zijn favoriete scènes uit De helaasheid der dingen, een theaterbewerking van het in 2006 verschenen gelijknamige boek van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhuist „Dimitri is radeloos en gooit zijn gal er op dat moment uit. Voor mij is dat gas geven en dat is leuk om te doen. Vooral door die klei. Het is symbolisch, maar heel aards. Je ziet mensen letterlijk worstelen om door de modder te ploeteren. Dat geeft een extra dimensie aan het verhaal”, vertelt de in Leveroy geboren Crins.

De helaasheid der dingen is een even bizar als indrukwekkend stuk. Dimitri woont samen met oom Petrol en vader Pierre, gespeeld door de acteur Rogier Schippers die een kruising tussen Michiel Romeyn en Jack Wouterse is, bij zijn oma. De twee broers zijn verslaafd aan drank en zuipen zich elke dag volledig van de kaart. Als ze de ochtend levend halen is hun dag geslaagd, lijkt het. Dimitri komt tot het besef dat als hij niet in beweging komt, zijn leven net zo zal mislukken als dat van zijn vader. Zijn oma is zich daarvan bewust en besluit de sociale dienst in te schakelen. Dat alles komt tot uiting in een luidruchtige, pijnlijk duidelijke, maar bijzondere voorstelling. De 24jarige Martijn Crins speelt drie rollen tegelijk: hij is de verteller, het 13jarige jongetje Dimitri, maar ook de Dimitri die net zijn vader heeft begraven en op het punt staat zelf een kind te krijgen. „Dat is behoorlijk pittig. Het zijn rollen, maar het vraagt behoorlijk veel concentratie. Ik moet me blijven focussen, want ik heb veel tekst en ook fysiek moet ik veel doen.” Inderdaad. De acteurs hollen van hot naar her, in een ijzingwekkend tempo. Het zweet gutst aan alle kanten van ze af

De helaasheid der dingen
hakt erin Martijn Crins speelt drie rollen tegelijk
door de rauwheid, bij de acteurs maar zeker ook bij de bezoekers. De voorstelling speelt in Nederweert, de gemeente waaronder kerkdorp Leveroy valt. „Dorps”, zo omschrijft Crins de plek waar hij werd geboren. „Ik kom er heel graag. Ooit las ik de zin: er woont een dorp in mij. Zo voelt dat bij mij. Ik voel me verbonden met Leveroy en ik voel me er thuis.”

Crins besloot als puber de Theaterschool in Eindhoven te gaan volgen. Een flinke stap voor een dorpsjongen. „Je wist niet dat zo’n opleiding er was. Zonder enig idee begin je aan die school. Het was een fijne tijd, ik kon eindelijk doen wat ik leuk vond. Voor mijn ouders was het wennen. De jaren daarvoor was ik vooral een drukke leerling, dus moesten ze vaak naar schoolgesprekken. Op de Theaterschool bestond dat echter niet. Het heeft even geduurd voordat ze wisten dat het goed zat met me.”

De voorstelling ‘De helaasheid der dingen’ is uitverkocht.
foto Afslag Eindhoven

Tags: ,