Eerst zien, dan geloven in Leveroy


Door Henk Schroen
foto Franco Gori
Bron: de Limburger

Het dorpsontwikkelingsplan moet de leefbaarheid van Leveroy ook op lange termijn veiligstellen.
Hij kan zich wel iets voorstellen bij het ongeduld van Leveroy. Het duurt inderdaad langer dan waarop was gerekend, wil wethouder Mart van de Mortel van de gemeente Nederweert wel toegeven. Maar het gaat écht allemaal gebeuren.

Binnenkort.

 

Het dorpsontwikkelingsplan (DOP) is erg complex omdat alles met alles samenhangt, en daarom vraagt de wethouder enig begrip.
En het tekort van drie ton, waarover in Leveroy wordt gefluisterd?
De wethouder ontkent noch bevestigt. Dit wil hij in eerste instantie met de gemeenteraad bespreken. Het plan behelst de verhuizing van het tenniscomplex, het voetbalcomplex en Jong Nederland naar één accommodatie.
En de sloop van oude bejaardenwoningen. Dat alles schept ruimte voor de bouw van zeventig woningen, een woonzorgcomplex met psycho-geriatische plekken en een serie starterswoningen.
Daarmee moet de leefbaarheid van Leveroy tot in lengte van jaren zijn gegarandeerd.
‘Leveroy’ is de eerste DOP voor Nederweert. En een pilot voor de provincie als het gaat om snelle besluitvorming.
Alhoewel Leveroynaren inmiddels wat vraagtekens zetten bij de term ‘snelheid’.
Groter groeien van Leveroy is hard nodig, verzekert voorzitter Peter Beeren van de dorpsraad. Leveroy telt ruim duizend ruim duizend inwoners. Op Leivere, zoals de autochtonen zeggen. Een bijzonder hechte gemeenschap.
Op de website van de dorpsraad wordt iedereen van alles op de hoogte gehouden, tot en met geboortes toe. Aan het verenigingsleven kan menig dorp van driedubbele omvang een puntje zuigen. Fanfare, schutterij, Jong Nederland, voetbalclub en een aantal kleinere clubs. Draait eigenlijk allemaal als een tierelier. Om maar iets te noemen: acht van de tien jongeren tussen 6 en 19 jaar voetballen. Wie kan dat SV Leveroy nazeggen?
De club die pakweg twintig jaar geleden landelijke successen vierde met het dameselftal en met Ria Vestjens en Els Dings internationals aan Oranje leverde.
Verder haalt en haalde het dorp zelden de landelijke media. Uit het blote hoofd: drie keer het OLS winnen in de jaren zestig.
Een gruwelijke moord in 1997. Dat was toen. Nu gaat het om Leveroy van morgen. Als dorpsraadvoorzitter Beeren een rapportcijfer voor de leefbaarheid moet geven, houdt hij het op “iets tussen de 7 en 8”.

Maar hij benadrukt dat het om de situatie over tien, vijftien jaar gaat. Als er nú geen woningen worden gebouwd, is het maar de vraag of de basisschool over tien jaar nog bestaat. En het verenigingsleven eerst vergrijst en dan wegkwijnt.

Zeventig woningen. Het lijkt veel, maar ze zijn nodig. En hoewel het gevoelig ligt: ook import-Leveroynaren moeten er een plek kunnen vinden. Inmiddels heeft het dorp weer een tweede kroeg. Eén bakker – bakkerij Küster sinds 1929 staat op de bakfiets buiten de zaak – waar je overigens ook wat andere spullen kunt krijgen. En aan de overkant runt Marian Coolen Tussen Kunst en Kast, een winkel met spulletjes uit verre landen. Drie keer in de week staat er een mobiele frietkraam, eenmaal per week staat de shoarmaverkoper er. Een garage en een doe het- zelf zaak. Voorlopig redt Leveroy zich daarmee. Maar om de leefbaarheid van vandaag ook overmorgen te houden, zijn overmorgen te houden, zijn er mensen nodig. Dus nieuwe huizen. In Leveroy kunnen ze niet Leveroy kunnen ze niet wachten tot de eerste bulldozer verschijnt.

Tags: ,