Foto’s om beeld van vader te kunnen vormen


Al voor de oorlog vertrok de vader van Jeroen Verlaek vanuit Leveroy naar Broekhuizen om daar leraar te worden. Anno 2003 de zoon op zoek naar foto’s die meester Verlaek tijdens zijn verblijf van 1934 tot 1937 in Broekhuizen heeft gemaakt.

Door Susan Joris

Leveroy / Broekhuizen • Meester Verlaek moet een progressief man zijn geweest. Als jongeman vertrok hij in 1934 uit Leveroy om in Broekhuizen op de lagere school les te gaan geven. In die tijd stond een leraar hoog boven zijn leerlingen en de relatie leerling/meester was verre van amicaal. Maar meester Verlaek was anders: hij nam in zijn vrije tijd de kinderen mee op boot- en fietstochtjes of naar het bos. I£n voor die tijd ook erg modem: hij had een eigen fototoestel. dat hij overal mee naar toe sleepte.

„Mijn vader moet erg veel foto’s hebben gemaakt in die drie jaar in Broekhuizen”, zegt Jeroen Verlaek. „Maar we kunnen er bijna geen vinden.” De school waar zijn vader lesgaf, is in de Tweede Wereldoorlog gebombardeerd. Verlaek vermoedt dat zijn vader daar erg veel foto’s van zijn leerlingen en hemzelf had liggen en dat die nu vernietigd zijn. Bij de gemeente kunnen ze in het archief niets vinden. Zijn hoop is nu gevestigd op Broekhuizenaren die zijn vader persoonlijk gekend hebben. Misschien dat vroegere leerlingen of kennissen nog foto’s hebben. ergens in een verloren album op zolder.

Verlaek heeft een tiental foto’s weten te bemachtigen. Via de familie van de ex-verloofde en Hay Reintjes van de Heemkundekring. Een aantal zijn origineel. het merendeel een kopie. Een aantal heeft meester Ver­laek zelf gemaakt, op de rest staat hijzelf. Hij moet gelukkig geweest zijn. in die dagen in Broekhuizen. De foto’s stralen een serene rust uit. het zonnetje schijnt altijd. De beelden bewijzen Verlaeks vriendschappelijke band met de kinderen. De ene foto laat kinderen in een bootje zien. met de armen omhoog. lachend. Een andere foto is gemaakt tijdens een fietstochtje. de kinderen rondom hun meester, op de fiets. Op een andere foto ligt meester Verlaek midden in de natuur, lezend in een boek. „Zo ligt hij ook altijd”, zegt Louise Visser, met een knik naar haar partner

Jeroen Verlaek. Voor Jeroen Verlaek zijn die foto’s erg belangrijk. „Mijn vader is in 1971 gestorven. Ik was toen vijftien. Ik heb hem nooit gevraagd naar het leven dat hij voor de oorlog leidde. Hij heeft daar zelf ook nooit over verteld. Achteraf vind ik het jammer dat ik van zijn verleden weinig af weet.” Verlaek vermoedt dat zijn vader bewust nooit over zijn tijd in Broekhuizen heeft verteld. Te pijnlijk misschien. „Mijn vader was onderwijzer in hart en nieren. Maar hij kreeg tbc. In 1937 moest hij daarom noodgedwongen Broekhuizen verlaten en werd hij opgenomen in het ­sanatorium in Hom. Hij werd afgekeurd als leraar. Hij had in Broekhuizen ook zijn grote liefde leren kennen, maar om de een of andere reden is dat uitgeraakt.”

De Leveroyer wil zich nu middels foto’s en andere tastbare herinneringen als schoolrapporten of verslagen een beeld vormen van hoe zijn vader was in die tijd. Ook hoopt hij dat mensen die zijn vader persoonlijk gekend hebben, reageren op de advertentie. „Ik heb met twee mensen in Broekhuizen gesproken die hem hebben meegemaakt”, zegt Verlaek.

„Dat was wel emotioneel voor mij. Maar de indrukken van hen waren wel positief over mijn va­der.”

Een van die mensen is de jongste zus van de ex-verloofde van meester Verlaek. „Zij moet rond de tien jaar zijn geweest toen mijn vader met haar zus ging”, denkt de Leveroyer. „Haar zus was al overleden. We waren net te laat begonnen met zoeken. Het heeft bij mij heel lang gekriebeld. maar het duurde lang voordat ik de stoute schoenen aantrok en begon met zoeken naar mijn vaders verleden. Ach­teraf is dat jammer, anders was ik van de ex-verloofde veel meer te weten gekomen.”

Jeroen Verlaek is te bereiken op telefoonnummer 0495-651501. HIJ is niet alleen op zoek naar foto’s waar zijn vader op staat of die zijn vader gemaakt heeft ook verhalen of andere (tastbare) herinneringen over meester Verlaek zijn van harte welkom.

Tags: ,