Leveroy slaat in slotfase toe: 3-3


Categories :
Tags:

VIJFDE KLASSE D
DOOR PATRICK NIESKENS
Bron: De Limburger
Foto Franco gori

‘It ain’t over till it’s over’, is de nieuwe strijdkreet van voetbalclub Leveroy. In de laatste vijf minuten van het restant tegen Horn scoorde de ploeg van trainer John Paulissen gisteren liefst drie keer en pakte daarmee alsnog een punt: 3-3.

Voetbal lijkt geen sport van materiaalfreaks. Spitsen maken zich eerder druk over de kleur van hun schoenen. Doelman Ralf Verlaek van Leveroy dacht gisteren echter een noviteit te hebben. Hij liep het veld op met twee paar handschoenen.  De elftalleider van Horn daarover: „Je kunt maar één paar aantrekken hoor”, klonk het in de richting van de doelman. „Nee hoor, ik test altijd even van tevoren.
Je hebt van die ballen die veel water opzuigen. Dan pas ik mijn handschoenen aan. Trouwens, niemand weet eigenlijk hoe groot je handschoenen mogen
zijn. Ik heb daar eens over nagedacht. In het reglement staat daarover niets. Een doelman zou dus best met handschoenen zo groot als een Limburgse
vlaai mogen spelen.”

Gisteren werd het restant van de wedstrijd gespeeld die op 23 november 2003 na een half uur spelen werd gestaakt na een blessure van de scheidsrechter. Daarom duurde de eerste helft gisteren slechts een kwartiertje, waarna de rust en vervolgens een helft reguliere speeltijd volgde. Horn begon met een 2-0  voorsprong. Trainer René Lagros van Horn  had zoiets nog niet eerder meegemaakt. „De wedstrijd duurt maar een uur en we beginnen met een voorsprong. Een beetje bizar is het wel. We gaan gewoon  van onze eigen kracht uit. Ik ga niet op de defensie leunen.”  Collega-trainer Paulissen was er zich terdege van bewust dat zijn mannen er vol in moesten. „Er zit niets anders op.”
Het kwartiertje voor de rust vloog voorbij. Bij het begin van  de tweede helft was er de nodige hilariteit. Scheidsrechter Van den Heuvel raadpleegde de
twee trainers over wie er eigenlijk mocht aftrappen. Niemand die zich dat nog kon herinneren. Een supporter van Horn grapte „Laat ons maar beginnen. Jullie hebben al twee keer afgetrapt.”

Driftig coachend zag trainer René Lagros zijn spelers naar een comfortabele 3-0 voorsprong uitlopen. Zijn kauwgum maakte overuren. Op aangeven van Sietse Lintjens schoot Ralf Diederen de bal onhoudbaar in de touwen. Diederen was zeven maanden afwezig bij Horn, dat zich in veilige haven waande. Ook bij de trainer kon er zelfs een grapje af na een mislukt een-tweetje. „Denk aan zijn
leeftijd”, riep hij ironisch naar één van zijn spelers. Het typeerde de gemoedelijke sfeer. Zelfs de late tegentreffer (1-3) van Tom Couwenberg zou de zege niet meer in gevaar brengen, zag je iedereen bij Horn denken. Pas toen dezelfde  Couwenberg een minuut later voor 2-3 tekende, kwam er plots weer leven in het duel. De kauwgum van de trainer begon weer te rollen. Een sensatie hing in de
lucht. En weer was Tom Couwenberg bij een doelpunt betrokken. Hij werd binnen de zestien onderuit gehaald. Hard genoeg voor een strafschop. En die verzilverde Luc van de Winkel tot de gelijkmaker (3-3) na negentig minuten
voetbal verspreidt over twee maanden. Leveroy jubelde. Horn, ondanks het punt,
toch verslagen.