Afscheid Bisschop Gijssen /

Een omstreden Bisschop


Beste confraters in het priesterschap,

Aan alle priesters en diakens van het bisdom Roermond en in dit bisdom werkzaam

Roermond, 23 januari 1993

Wanneer U deze brief leest, ben ik niet meer Uw bisschop. Precies 21 jaar was ik dit. Niet omdat ik dit ooit zocht te zijn of omdat ik dacht dat ik er zo geschikt toe was – integendeel – maar omdat de Heer die ons verenigt mij er via de Kerk en haar Opperherder toe bestemde. Het was vaak meer een last dan een vreugde, dat wil ik eerlijk toegeven. Maar geldt dat niet voor iedere opdracht van Godswege? Zo leert ons immers de heilige Schrift. Zo getuigt Gods Zoon zelf. Toch heb ik deze last willen dragen: voor U, met U, ten bate van hen die ons van Godswege zijn toevertrouwd. Om voor U en hen “de weg te bereiden” naar de Ene die houvast en blijvend geluk verzekert. Ik was slechts mond en hand van Hem die woorden van wijsheid en gaven van genezing en kracht schenkt, zoals ook U. In niets heb ik mij zelf willen zoeken of sparen, dat mag ik in alle oprechtheid getuigen. Het feit dat mijn lichamelijke krachten nu tekortschieten verder te werken moge als bewijs hiervoor gelden. Ongetwijfeld zal ik voor en na woorden gesproken hebben of besluiten genomen die U niet – dadelijk – kon plaatsen, die U wellicht geïrriteerd of zelfs geërgerd hebben. Of ook had U een – ander – woord of besluit verwacht dat uitbleef en stelde U dit teleur. Dit spijt mij oprecht en ik vraag hiervoor nederig vergeving, met name als het anders had gekund. Ik hoop echter dat U niet twijfelt aan mijn oprechte bedoelingen de waarheid te dienen en het werkelijk-goede na te streven. Ook hoop ik dat U meer naar de vruchten kijkt die Gods genade bewerkt heeft dan naar mislukkingen die er natuurlijk ook zijn. Mijn voornaamste boodschap na deze 21 jaar vindt U in de tweede lezing van de liturgie van dit weekend: “Weest alen eensgezind; laat er geen verdeeldheid onder U zijn; weest volkomen een van zin en een van gevoelen.” (1 Kor.1,10). Mogen er van nu of geen “Gijsianen” en anderen meer zijn, maar alleen nog “dienaren van de ene Christus”.

Wanneer ieder zich hiervoor openstelt, zie ik de toekomst van ‘ons’ bisdom met vertrouwen tegemoet. Verenigt U rond hem die de Heer U als nieuwe ‘wegbereider’ geven zal. Schenkt U hem vertrouwen en medewerking. Het zal nodig zijn, willen Evangelie en Kerk in Limburg levend blijven en – waarvoor wij ons toch allen inzetten – in kracht en invloed toenemen. “Thans vertrouw ik U toe aan God en aan het woord van Zijn genade dat de macht bezit op te bouwen en U het erfdeel te verlenen met alle geheiligden” (Hand.20,32). Van harte dank ik U voor het feit dat U mij zo veel jaren verdragen en mee gedragen hebt – in gebed en samenwerking. Moge de Heer U zegenen en sterken. En moge Maria, onze patrones, voor U en voor heel de Kerk van Limburg ten beste blijven spreken.

Joannes M. Gijsen

Tags: ,