Voetbaltrainster stuit op barrières

vrouwen in de sport

Dit is de vierde aflevering van de zesdelige serie „Vrouwen in de sport”, geschreven door een man. De voorgaande delen werden gepubliceerd op 24,22 en 29 december 1981.
door Johan Woldendorp

LEVEROY — De Europese voetbalfederatie UEFA is momenteel druk doende om de vrouwen om het kampioenschap van dit werelddeel te laten strijden. Over een paar jaar moet de organisatie van de Europese titelstrijd rond zijn. Een serieuze zaak of een dependance van het „theater van de lach?”

In Nederland staat het vrouwenvoetbal nog lang niet op een verpletterend niveau, maar in landen als Zweden en Italië is de doorbraak naar de betaalde sport reeds geforceerd. Bij de KNVB werden de meer dan twintigduizend voetballende vrouwen vooral door een man, bondsoefenmeester Bert van Lingen, in de lift gezet. Leek deze tak aan de voetbalboom in het ‘ Zeister bos vroeger door een , amateuristische behandeling ; niet in bloei te komen, sinds Van Lingen als een professionele tuinman te werk gaat. ‘ Verschiet deze loot van een treurige winterachtige tint in een voorjaars kleur.

Ria Vestjens herinnert zich haar eerste interland in het vrouwenelftal, nu vier jaar geleden. „We werden het veld opgestuurd, zonder dat er ook maar één oefenactiviteit aan de wedstrijd vooraf was gegaan. De zaak bleek zondermeer slecht georganiseerd. Sinds Van Lingen de touwtjes in handen heeft, gaat het in alle opzichten beter. Voor Iedere Interland komen we acht 9 tien keer bij elkaar voor centrale trainingen en oefenwedstrijden. De KNVB probeert echt te streven naar een gelijkwaardige behandeling van mannen en vrouwen. Ook wij worden nu in een goed hotel ondergebracht. Ook wij worden vergezeld door een arts en een masseur. Het enige punt is de financiën. De amateurs brengen meer geld op en krijgen daardoor ook meer oefenakciviteiten.

Met jaloezie denkt de Limburgse aan de Zweedse en Italiaanse situatie. „De Zweedse vrouwen worden gesponsord door drie kranten en zijn verplicht in de mannencompetitie uit te komen. Ze trainen ook gezamenlijk met mannelijke voetballers. Dat prikkelde hen; ze werden feller en harder in de duels. Zweden is wat dat betreft een stuk verder dan Nederland. Dat geldt evenzeer voor de positie van de vrouw in de maatschappij. Uit gesprekken is mij duidelijk geworden, dat de Zweden niet zo veel moeite met de emancipatie hebben. Het is heel gewoon, dat een Interland van het Zweedse vrouwenelftal rechtsstreeks door de televisie wordt uitgezonden. Wij mogen blij zijn, dat we, ook na een goede prestatie, nog enkele regels in de krant terug vinden.”

„Iedere keer houdt Van Lingen ons voor, dat we niet zozeer aan mooi voetbal moeten denken, maar wel aan de noodzaak van het winnen van wedstrijden. Dat laatste telt voor de buitenwereld. Wij hebben enorm veel weerstanden te overbruggen. Het vrouwenvoetbal Is nog niet geaccepteerd door de maatschappij. Om dat doel te bereiken moeten we veel harder werken dan mannen in een vergelijkbare situatie. Vooral oudere mensen bekijken ons met argwaan. Voor hen hoort een vrouw niet thuis in de harde
wereld van de topsport. Maar ook anderen praten voortdurend over blessures, die wij gemakkelijk zouden kunnen oplopen, natuurlijk, wij bezitten minder spiermassa, onze botten zijn weker en daarom gaan we niet zo snel een duel aan, maar wanneer je bij voorbeeld meisjes uit de leeftijdsgroep van acht tot veertien jaar neemt, zie je geen enkel verschil met even oude jongens.”

Ergens in het interview laat Ria Vestjens zich ontvallen: „Ik had beter een jongen kunnen zijn.” Ze doelt daarmee op de muren, die ze moet slechten. Hindernissen op Olympische hoogte, die bij wijze van spreken door pas geboren veulens genomen dienen te worden. Het ene onredelijke obstakel na bet andere wordt haar voorgezet Dat merkte ze vooral op de mannelijke trainerscursussen in Zeist De studente aan de Academie voor lichamelijke opvoeding ln Tilburg (na eerst met succes het CIOS ln Sittard te hebben doorlopen) is de enige vrouw in Nederland, die het B-diploma in de ls heeft liggen. Ze zou dus een hoofdklasser bij de amateurs mogen trainen, maar laat haar ambities in verband met haar studie nog op een waakvlamzacht pitje branden: de jeugd van haar dorpsclub Leveroy. het tweede elftal van Veritas en zo af en toe de keepers van de hoofdselectie. Liever geen vrouwen. „Iedereen kan les aan vrouwenvoetballen geven. Iedere Jeugdleider, die een oefening kan voordoen, is er geschikt voor. Ik train liever mannen, omdat ze meer inzet tonen. Vrouwen zijn gevoeliger, ze hebben gauw de neiging het met opdrachten minder nauw te nemen.”

Terug naar de studieproblemen, die een vrouw in een klas vol mannen ondervindt Ria Vestjens: „Ik was op het CIOS al aan die situatie gewend, omdat buiten mij slechts twee meisjes de specialisatie voetbal kozen. Voordat ik me opgaf voor de B-cursus, werd er onder leiding van Telstar-trainer Joop Brand een testdag voor ClOS’ers gehouden. Van de tachtig kandidaten zouden er vijfentwintig worden toegelaten. De KNVB wees me er op, dat ik in verband met organisatorische problemen méér lesgeld moest betalen als ik de race zou halen. Louter en alleen omdat ik vrouw was. Toen ik Inderdaad bij de uitverkorenen hoorde, bleek dat de bond de huisvesting aan mij moest aanpassen.

Waar vier jongens op één slaapzaal werden gestopt, kreeg ik een aparte slaapkamer. De extra kosten zou ik moeten betalen. Dat vond ik onredelijk. Na een gesprek met Joop Brand en Jan Kasper (hoofd opleidingen van de KNVB-red.) werd het recht getrokken.”

In het Nederlandse voetbal-wereldje geldt Ria Vestjens als een baanbreekster. „Ik mag dan nu wel een B-dlploma hebben, maar daar is heel Nederland niet mee geholpen.

Pas wanneer meer vrouwen een C- of D-diploma proberen te halen, kan het niveau van het vrouwenvoetbal stijgen. Ik zie namelijk niet alle gediplomeerde trainsters bij de mannen terechtkomen. Velen kunnen dat werk niet aan, omdat ze onvoldoende gezag uitstralen. Dat ligt volgens mij aan het karakter van de vrouw; ze is bang om fouten te maken. Mannen tonen meer lef. Het moraal van mijn verhaal is dan ook heel eenvoudig. Kun je de oefeningen voordoen, dan heb je het gewonnen. Niet het vrouw zijn is doorslaggevend voor de acceptatie. maar de vakkennis.”

 

Tags: ,