Timmermans, Antonius

Ter dankbare nagedachtenis aan

ANTHONIUS MATHIAS TIMMERMANS

echtgenoot van
GERTRUDIS JOCOMINA MOONEN.

De overledene ia geboren te Heythuysen op 16 maart 1910. Een groot gedeelte van z(|n leven woonde hij in Leveroy, waar hij met een bewonderenswaardige moed het kruis van zijn ziekte heeft gedragen. Na het sacrament der zieken te hebben ontvangen, stierf hij in de Maaslandkliniek te Hom op 26 maart 1976. Hij is begraven vlakbij het graf van zijn dierbare ouders op het parochiekerkhof te Leveroy op woensdag 31 maart 1976.’

Met de dood van Anthonius Timmermans heeft Leveroy weer een hoogstaande mens verloren, een man met een gouden hart, uiterst gevoelig voor kleine attenties, maar ook voor het onrecht dat er in de wereld Is. In de jaren vóór zijn ziekte kon hij buiten In het open veld genieten van de natuur, van de vogels en de bloemen. Buiten was zijn thuis. HIJ zag de natuur als een Gods’ geschenk en hij kon erover ver­tellen met grote bewondering en dankbaarheid. En wat we met ere vermelden op dit gedach­tenisprentje Is, dat h(j zo ongekunsteld eenvoudig was en zo oprecht, zijn wijze van spreken had iets ontwapenende en als hij soms in zijn oprechtheid Iets té hard overkwam, dan kon men hem dat heel gauw vergeven, juist omdat men zijn eerlijkheid onderging.

Hij trouwde heel gelukkig, nu 34 jaar geleden. Zijn huwelijk bleef kinderloos en daar heeft hij, evenals zijn echtgenote, veel onder geleden. Maar samen hebben ze ook dit kruis moedig verwerkt, in een gelovige overgave, maar ook door voor elkaar een steun te zijn. Daarom bleef hun huwelijk altijd goed. En daarom vertrouwde hij de laatste laren van zijn leven helemaal op zijn goede echtgenote. ZIJ was voor hem de grote stut en staf en als zij maar thuis was, voelde hij zich beschermd en veilig. Zij heeft gezorgd voor hem, dag en nacht, vooral in dagen als hu als een hulpeloos kind vocht met zijn ziekte. Zij was present, tot het allerlaatste einde. Maar wat was hij dan ook dankbaar voor de zachte, moederlijke zorg van zijn vrouw, dankbaar, ook tot het einde.

Tenslotte vermelden wil dat onze dierbare overledene een diepe godsdienstzin had. Hij kon nog bidden als een mens die zich helemaal aan God gewonnen geeft. Hij geloofde zonder enige reserve in Gods belofte van eeuwig leven. Daarom ook was het voor hem een grote tegenslag dat hij de laatste tijd bijna niet meer naar de kerk kon. Want de kerk was hem heilig en alles wat te maken had met God en geloof, daarvoor ging hij door het vuur tot de laatste dag van zijn leven.

Moge de goede God, die zijn en onze Vader is, nem nu de poort openen naar het Beloofde Land, waar hij voor altijd gelukkig zal zijn in de eeuwige Vrede die God’ zelf is.

Voor de vele blijken van meeleven, bij de ziekte, het overlijden en de begrafenis van mijn dierbare man, zeg Ik U hartelijk dank.

G.J. TIMMERMANS-MOONEN Dorpstraat 26 – Leveroy

De zeswekendienst heeft plaats op zondag 23 mei a.s. om 10.00 uur, In de parochiekerk van Leveroy.