Wijers – Arets, Anna

Ter dankbare herinnering aan

ANNA WILHELMINA ARETS

weduwe van
JOSEPH WIJERS

geboren te Baexem op 18 juli 1892, na voorzien te zijn van het Sacrament der zieken, overleden in het St. Jansgasthuis te Weert op 26 juni 1974. Na een
pl. eucharistieviering hebben we haar te ruste gelegd op het parochiekerkhof te Leveroy, op zaterdag 29 juni 1974, naast het graf van haar echtgenoot.

Onze overledene heeft in haar leven gekregen wat een mens zich maar wensen kan: een onbezorgde, zonnige jeugd, een gelukkig harmonieus huwelijk van meer dan 50 jaren met een blijde echtgenoot, een goede, liefdevolle verzorging toen zij ouder werd en haar levensavond aanbrak. Dat wil niet zeggen dat ze haar leven alleen maar ais gave heeft gezien en beleefd. Zij heeft van haar leven ook een opgave gemaakt. Zij was een goede moeder voor haar kinderen en ais ze over haar kleinkinderen sprak fonkelde er iets van trots in haar ogen. Daarnaast heeft zij het werk op de boerderij nooit geschuwd. Zij was boerin in hart en nieren er. dat was haar vreugde en haar leven. Samen met haar echtgenoot heeft ze hard, heel hard gewerkt. Samen hebben ze de last en de hitte van de dag gedragen. En ze deden het graag, met blijdschap en met liefde voor de kinderen en hun toekomst. Haar zorg ging echter niet alleen maar tot aan de directe omgeving van haar eigen gezin. Vele mensen hebben nl. genoten van haar gastvrijheid. Iedereen was welkom, iedereen mocht mee-eten. En zoals het reeds staat op het bidprentje van haar man, zo ook willen wij het hier nog eens
herhalen: haar huis was voor vele onderduikers in de oorlog een veilige haven, een rustplaats temidden van angst en vrees. Voor bange, opgejaagde mensen stond haar deur wagenwijd open.

Naast dit alles was onze overledene een gelovige christen van de oude stempel. Jarenlang hebben de priesters haar de heilige communie thuis gebracht en dat was voor haar een grote eer; de rozenkrans was haar eenvoudig wapen, het gebed hoorde bij haar dagelijkse leven. Nu wij afscheid nemen van moeder en grootmoeder moeten bovenstaande gedachten ons bezighouden. Zij was dankbaar voor de jarenlange goede verzorging die zij thuis kreeg. Wij moeten dankbaar zijn zo’n goede vrouw als moeder en grootmoeder in ons leven te hebben gekregen. En bidden wij dan maar, dat de goede Vader haar het geluk geeft waarin wij geloven en dat wij samen met de Heer belijden: Ik ben de verrijzenis en het leven, wie in Mij gelooft, zal !even, ook al is hij gestorven.
Voor uw medeleven bij de ziekte, het overlijden en de begrafenis van onze dierbare overledene, zeggen wij U hartelijk dank.

familie Wijers – Arets, kinderen, kleinkinderen.