Met eigen zweet nieuwe banen gebouwd

LEVEROY – Een druk op de knop is voldoende om na enkele seconden de blazoenen met pijlen en al te voorschijn te laten komen. Opnieuw een druk op de knop en de schietschijven verdwijnen, om na 25 meter in het felle licht van schijnwerpers te blijven stilstaan. Wil de schutter niet naar de pijlen gaan, dan komen de pijlen naar de schutter toe. Toch is de laatste jaren bij vele handboogschutterijen bovenstaande werkelijkheid geworden.

Automatische banen, noemt men de nieuwe vinding. Een uitvinding die heel simpel lijkt, maar voor de verenigingen die er een gebouwd hebben een hele klus betekent. Deze banen kosten namelijk veel inspanning en geld. In een gezonde vereniging is het eerste punt geen zaak van lang praten, — maar veeleer de handen uit de mouwen steken. Maar het tweede is veer erger. Vooral als de doelhouder” niet wil of kan bij springen, blijft het vaak bij goede bedoelingen.

WEDSTRIJD

Een van de clubs waar het wel lukte een dergelijke baan te bouwen is „De Vriendenkring” te Leveroy. Hoewel de baan al enkele maanden in gebruik is wordt er nu de eerste grote wedstrijd op gehouden, tussen de beide Maasoeverteams van de handboogbond „Gezellig Samenzijn”. „Ja”, zegt doelhouder Miel Wetemans, „het heeft lang geduurd voordat de zaak rond was. Aanvankelijk mochten wij niet beginnen met bouwen, omdat er steeds opnieuw wat aan de ingediende tekeningen mankeerde. Op een gegeven moment . waren wij het echter moe en samen met een bestuursdelegatie van Vriendenkring” stapten wij bij burgemeester Spiertz van Nederweert binnen. En het heeft geholpen, -want de dag erna konden wij beginnen.”

Dat er hard aan gewerkt is -blijkt uit de woorden van secretaris J. Claessen, die van mening is dat de banen gebouwd zijn met zweet van de leden. „Elke zaterdag en tientallen avonden is er de vorige winter aan gewerkt. Ongeveer een half jaar heeft het geduurd voordat de zaak in orde was.” Het is een baan geworden van 25 meter lengte, met vier blazoenen die over een soort rails gaan. Voorzitter W. Frencken: „En er is ook nog ruimte voor uitbreiding met nog vier banen. Als de kas het toelaat zullen wij die zeker nog bouwen.”

ANEKDOTE

De schutters, die vanuit een apart aangebouwde caféruimte kunnen schieten, hoeven dus niet meer door weer en wind naar buiten om de punten te tellen en hun pijlen op te halen. Vroeger was dit weleens anders. Zo herinnert ere-voor-zitter J. Hanssen zich een voorval waarover nu, na vele jaren nog steeds hartelijk om wordt gelachen. „Het gebeurde in ’n ontmoeting tegen „Rozenjacht” Nunhem. Wij hadden hier een slecht geventileerd soort schuurtje, waarin een oliekachel voor wat warmte zorgde. Bij de Nunhemse schutters was ’n iets oudere schutter die bovendien kortademig was of bronchites had. Door de driftig brandende kachel, in de benauwde ruimte waar stevig gerookt en gedronken werd, werd hij onwel en moest noodgedwongen naar buiten in de-frisse lucht om weer op verhaal te komen.” En dit tot enorm plezier van de overige schutters, die nu nog de tranen in de ogen krijgen van het lachen, als zij het koddige voorval vertellen. „Ja, dat was ook een taktiek om een wedstrijd te winnen”, aldus „koning” A. Claessen, die al zo dikwijls de koningstitel won dat hij de tel is kwijt geraakt en daarbij ook nog en passant „keizer” is van „Vriendenkring”.

FAVORIET

Maar alle problemen zijn nu van de baan en komende zondag wordt de „Maasoever”-wedstrijd gehouden. Enkele weken geleden in Echt bij St. Hubertus toonden de „linkse” schutters zich de sterksten met niet minder dan 194 punten voorsprong. Ook nu zijn ze weer favoriet voor de strijd die om half drie begint en over 2 series van elk 25 pijlen gaat. Beide teams bestaan uit 16 schutters. Na afloop zal „G.S.”-secretaris Jef Theunissen de prijzen uitreiken.