Wetemans – Reijnders, Hendrina

Ter nagedachtenis aan

HENDRINA FRANCISCA REIJNDERS

echtgenote van
HENRICUS WETEMANS.

Geboren 31 december 1905 te Heythuysen, overleden op 10 oktober 1973 te Leveroy en aldaar na een plechtige Eucharistieviering begraven op het St. Barbarakerkhof op 13 oktober 1973.

In de morgen van 10 oktober 1973 is Hendrina Wetemans-Reijnders plotseling gestorven. Niemand van ons had dit verwacht, vooral niet omdat het de laatste tijd zo goed ging met haar en zij voorspoedig hersteld was van haar ziekte. Daarom is ons verlies groot. Het kwam té plotseling. We waren er niet op voorbereid. We zullen er aan moeten wennen dat zij niet langer meer aanwezig is op de Catharina-Hoeve. We zullen er aan moeten wennen dat zij er niet meer is met haar welgemeende belangstelling voor het wel en wee van haar echtgenoot, kinderen en kleinkinderen en met haar sympathieke interesse voor het bedrijf, waaraan en waarin ze zelf jaren rusteloos heeft gewerkt. Dit alles zal van ons even tijd vragen. Maar toch moeten we nu samen verder, daarbij vooral denkend aan al het goede wat zij achtergelaten heeft en wat zij aan man en kinderen heeft gegeven.

Want al was zij een vrouw van weinig woorden, toch bezat zij een groot hart. En terwijl zij uiterlijk altijd rustig en kalm bleef, was zij Innerlijk steeds diep betrokken bij alles wat er in haar gezin en nu in de gezinnen van haar kinderen gebeurde. Zij leefde mee en wie haar om raad vroeg, kon rekenen op een eerlijk antwoord. Men wist precies wat men aan haar had.

Daarom was het een rijkdom om haar te ontmoeten en met haar om te gaan. Daarom hielden we allen van haar, van deze goede echtgenote en bezorgde moeder.

Naast dit alles was zij een diep-gelovige vrouw van de goede oude stempel. Kerk en godsdienstigheid hoorden bij haar leven. En ze leefde vanuit het grote geloof dat God onze Vader is en dat Hij aan het einde van het mensenbestaan ons wil bewaren in zijn heerlijkheid. Dit geloof heeft zij door een voorbeeld christelijk leven doorgegeven aan haar kinderen. En daarom zal het ook wel haar grootste vreugde zijn als man en kinderen nu samen moedig en gelovig verder gaan, terwijl wij heel oprecht bidden dat God in Wie zij geloofde en die zij trouw bleef, ook in het lijden en het verdriet, dat deze ónze God haar nu voor altijd gelukkig zal maken door Zijn belofte van eeuwig leven in haar te verwerkelijken.
†
Wij betuigen U onze oprechte dank voor alle blijken van medeleven bij het overlijden en de begrafenis van onze dierbare overledene.

H. WETEMANS
KINDEREN EN KLEINKINDEREN