Leonardus Reynders

„Waakt en bidt, want gij kent dag noch uur, waarop de Heer komt”.

Ter gedachtenis aan

LEONARDUS MATHIAS MARIE REYNDERS

Geboren te Leveroy 18 juli 1947, overleden te Weed 23 september 1971.

„De jeugd van een mens gaat voorbij even snel als een zonnige ochtend.” (Prediker XI.10.)

Leo’s jeugd was onbezorgd en zonnig. Hij heeft ervan genoten, maar ook hard gewerkt. Al was hij niet gauw tevreden over zichzelf, noch over zijn werk. Zo stond hij goed toegerust op de drempel van het volle leven, vol liefde voor zijn werk, vol verantwoordelijkheid en zorg voor het bedrijf, waar hij een belangrijke taak vervulde. Op weg van zijn werk naar huis maakte de wrede dood plotseling een einde aan dit jonge leven met zo grote verwachtingen. Zijn ouders, broers en zusjes, zijn vrienden en dorpsgenoten staan diep verslagen bij zo’n totale ruïne en ontluistering van een sterke gezonde mens.
Menselijke woorden schieten te kort om een antwoord te geven op de vraag: waarom dit zo moest gebeuren.
Wij kunnen alleen maar hopen. Tegen alle pijn in hopen, dat zijn leven ondanks menselijke zwakheden zinvol was. Zijn mooie, goed bestede jeugd kan ons die troostvolle zekerheid geven. Want van ieder werk, hoe klein en verborgen ook zal God tenslotte do verdiensten beoordelen. En dat is het enige waar een mens zich op kan verlaten, als zijn tijd gekomen is. Bidden wij voor zijn dierbaren en voor elkaar, dat wij in dit geloof en vertrouwen mogen groeien en getroost worden. Bidden wij dat Gods vaderhand in Leo tot voltooiing brenge, wat hij zelf hier niet mocht afmaken.
En in het geloof dat Jezus ons is voorgegaan naar een plaats van blijvende vrede en eeuwige vreugde, durven wij Hem vragen, dat Leo ook mag delen in Zijn heerlijkheid, die nooit een einde neemt, maar duurt tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Voor uw gebed en medeleven en voor uw aanwezigheid bij deze heilige Eucharistieviering, danken wij U van harte.

P. J. H. Reynders
E. M. G. Reynders-Peeters
en kinderen