Moosdijk, Joseph


Categories :

Ter gedachtenis aan

JOSEPH HUBERTUS VAN DE MOOSDIJK

echtgenoot van
Maria Petronella Camp

Geboren te Ospel 5 januari 1921, na een tragisch ongeval overleden in het zieken-huis te Weert op 26 mei 1971. Op 2de Pinksterdag, 31 mei hebben we, na een Eucharistieviering in de St. Barbarakerk te Leveroy, zijn lichaam te rusten gelegd op het kerkhof aldaar.

Je bent nu dood: je geloofde altijd, dat er een hemel was waar je zou leven. Daar woon je nu, en wij zijn hier gebleven en weten niet waar ons eenzaam pad heenleidt. Een pad? Maar dan een, dat wij zelf moe, ten banen, waar ieder helder uitzicht ons ontbreekt: jij zei altijd tot ons: wat heb je aan een leven, waarin niet God zijn woord meespreekt. Aan dat woord van God willen wij ons vastklampen in de droefheid en de hulpeloosheid waarin wij, zonder een woord van afscheid uit je mond, zijn achtergebleven. Om in staat te zijn zin te geven aan de zinloosheid van het lijden en de dood, waarvoor wij zijn komen te staan, herinneren we ons het woord van Jezus: „Ik ben de verrijzenis en het leven.

Wie in mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid”. En om moedig verder te leven en samen met moeder het werk te voltooien, dat vader niet mocht afmaken, komt mij in deze Pinksterdagen geen beter woord voor de geest, dan de woorden van Jezus bij het afscheid van zijn leerlingen: „Ik zal U niet verweesd achterlaten. Als ge Mij liefhebt, zult ge Mijn geboden onderhouden. Dan zal de Vader op Mijn gebed u een andere helper geven om voor altijd bij u te blijven: de Geest der waarheid. De wereld is er niet ontvankelijk voor, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. Maar gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn.” Als gelovige mensen kunnen wij voor el-kaar een helper zijn, zal onze zwakheid en hulpeloosheid, waarmee wij de toekomst nu misschien tegemoet zien, worden aangevuld door Gods kracht. Wie een groot leed moet dragen, en vooral wie nog klein zijn en kwetsbaar, hebben recht op onze bizondere liefde, ook van familie en vrienden. Blijven wij één onder elkaar, dan zal de liefde ook nu alles overwinnen. Heer, geef onze dierbare overledene de eeuwige rust, en het eeuwige licht verlichte hem, dat hij ruste in vrede.