Wetemans – Naus, Anna

*Zalig de doden, die in de Heer sterven. Nu immers. zegt de Geest, rusten zij uit van hun arbeid. want hun werken volgen hen.. Apocalyps 14.13.

Ter vrome gedachtenis aan

ANNA CATHARINA NAUS

weduwe van Peter Michaël Wetemans

geboren te Weert 26 februari 1869. overleden te Leveroy 4 februari 1959, gesterkt door de H. Sacramenten der stervenden.

God had haar. naar menselijke maatstaf gemeten, een lange levensduur toebedeeld. Maar belangrijker dan de duur van ’s mensen leven op aarde is de wijze waarop hij zijn tijd hier benut. Van deze dierbare overledene kunnen we met recht zeggen. dat zij haar levenstaak hier goed voleind heeft. Zij was een bezorgde moeder, maar ook een sterke vrouw. Nooit dacht zij aan zichzelf. Nooit heeft zij haar brood in ledigheid gegeten. Tot in haar hoge ouderdom was het de zorg voor anderen, waarom zij werken wilde. Zij rag de arbeid als de vervulling van de eerste levens-plicht, door God aan de ‘mens opgelegd. Een levens-plicht, waardoor de mens zich ook op eerste plaats moet heiligen. Werken en bidden was voor haar één. Er bestond voor haar geen scheiding tussen godsdienst en leven. Haar geloof was eenvoudig, haar vertrouwen sterk. haar overgave aan Gods heilige wil vanzelfsprekend. Daardoor bezat zij de gewetensrust, om de Heer te volgen, toen [tij Zijn getrouwe dienstmaagd op hoge leeftijd tot Zich riep in het ewig geluk van de hemel. Laten haar kinderen en kleinkinderen, in grote dankbaarheid, deze gedachtenis aan haar bewaren. Laten ze die dankbaarheid ook tot uiting brengen in hun gebed voor haar zielerust. In de ewige liefde met God verenigd. zal zij zeker ook voor hen blijven bidden.

HEER, GEEF HAAR DE EWIGE RUST.